Długopol

24 km na północny zachód od Wołkowyska

Rejon wołkowyski
Pozostałości dawnego majątku ziemskiego

Długopol należał do dóbr królewskich, wchodzących w skład ekonomii grodzieńskiej. Po trzecim rozbiorze Rzeczypospolitej w 1795 roku majętności przeszły w posiadanie Sapiehów. Długopol znalazł się we władaniu Franciszka, syna Aleksandra Sapiehy, kanclerza Wielkiego Księstwa Litewskiego. W 1863 roku majątek trafił do rodu Wojczyńskich. Według inwentarza majętności z 1845 roku należał on do Antoniego Wojczyńskiego, żonatego z Józefą
Bisping z Massalan. Razem z folwarkiem i ośmioma wsiami liczył 5059 dziesięcin ziemi. W każdej wsi działała karczma. Majątek posiadał osiem domów mieszkalnych (razem z czworakami), trzy spichlerze zbożowe, osiem obór, stajnię, lodownię i młyn.

W latach 70. XIX wieku majątek odziedziczył ich syn Włodzimierz. W roku 1890 w jego posiadaniu znalazło się 1894 dziesięcin gruntów. W latach 20. XX wieku ziemie majątkowe zostały rozparcelowane.

Długopol. Budynki gospodarcze. Stan 2012 r.

Droga na teren dworu prowadziła przez bramę wjazdową.
Do dzisiejszych czasów przetrwały dwa potężne filary zbudowane z cegły i kamieni z usytuowanymi w nich łukowymi otworami.

Zbudowany na początku XIX wieku dwór, posiadający bogate wyposażenie wnętrz, nie zachował się. Po prawej stronie od bramy wjazdowej znajdują się majątkowe budynki gospodarcze, dwa duże murowane spichlerze, a także zbudowane z kamieni polnych obory. Stajnia oraz szereg innych budynków gospodarczych nie przetrwały. Obecnie teren majątkowy zajmuje miejscowe gospodarstwo rolne,
użytkujące niektóre dawne budynki gospodarcze.

Pamięć dla Pokoleń