Hołowiczpole (Lebiodka Iwanowska)

12 km na północ od Szczuczyna
Rejon szczuczyński

Zespół dworski w dawnym majątku ziemskim, nazywany Lebiodką, później Lebiodką Iwanowską.

Hołowiczpole. Dwór. Widok dworu od strony frontowej. Stanz 2012 roku.

Od początku XVI wieku dobra należały do rodziny Bychowskich. Dopiero w drugiej połowie XIX wieku zostały wniesione jako posag przez Antoninę Bychowską w posiadanie rodziny Iwanowskich. Obecnie istniejący dwór został wybudowany na początku XX wieku przez Leonarda Iwanowskiego w stylu modernistycznym, w połączeniu z elementami neogotyku. Budynek został wzniesiony na planie litery „L”.

Hołowiczpole. Widok dworu od tyłu. Stan z 2012 roku.

Całość tworzą dwa połączone ze sobą skrzydła piętrowe i parterowe, nakryte wysokim dachem z lukarnami (okienka dachowe oświetlające poddasze). W nieregularnej bryle budynku znajduje się kilka ryzalitów ze szpiczastymi szczytami zwieńczonymi wieżyczkami.

Z czerwonym kolorem wymurowanych z cegły ścian kontrastują otynkowane na biało elementy dekoracyjne dworu. W ten sposób wydzielone są: obramienia okien, drzwi, szczytów, a także boniowane naroża ryzalitów. Od strony frontu usytuowany jest taras z kutą żelazną balustradą.

Hołowiczpole. Taras dworu. Stan z 2012 roku.

Z rodziną Iwanowskich z majątku Lebiodka wiąże się ciekawa historia ich przynależności narodowej. Spokrewniony z tą rodziną Witold Iwanowski, zamieszkały obecnie w Grodnie, opowiada:

Leonard Iwanowski uważał się za Litwina w sensie historycznym – obywatela byłego Wielkiego Księstwa Litewskiego. Była to postać niezwykle barwna i ciekawa. W Petersburgu należał do Cesarskiego Towarzystwa Naukowego, był przyjacielem wybitnego rosyjskiego uczonego Dymitra Mendelejewa, z którym wyjechał do Królewskiego Instytutu w Londynie w charakterze tłumacza. Wiele podróżował po całym świecie. Leonard Iwanowski miał czterech synów i córkę. Jeszcze przed pierwszą wojną światową każdy z nich wybrał inną narodowość: Wacław – białoruską, Tadeusz – litewską, Jerzy i Stanisław – polską. Wszyscy aktywnie działali na rzecz swoich narodów. Wacław był jednym z liderów białoruskiego odrodzenia narodowego, współtworzył rząd białoruski w 1918 roku. Jerzy był polskim patriotą, ministrem w rządzie Józefa Piłsudskiego. Trzeci z braci Tadeusz – to jeden z wybitnych litewskich naukowców. Czwarty z synów Leonarda, Stanisław, był prawnikiem. Pozostawił po sobie interesujące wspomnienia poświęcone Lebiodce i jej okolicom.

Według W. Iwanowskiego, kosztem właścicieli majątku Lebiodka i kilku okolicznych rodzin szlacheckich, wybudowany został w Starych Wasiliszkach piękny neogotycki kościół. Cegłę na budowę dworu oraz kościoła specjalnie przywożono z Włocławka.
Ostatnim właścicielem majątku Lebiodka Iwanowska do września 1939 roku był Stanisław Iwanowski. Jego syn, Kazimierz, w 1995 roku wydał książkę „Wspomnienia z kresowej młodości”, gdzie opisał spędzone młode lata w majątku rodzinnym.

Po drugiej wojnie światowej budynek dworu został przejęty przez władzę sowiecką. Obecnie mieści się w nim administracja ośrodka dla dzieci niepełnosprawnych intelektualnie. Wnętrza budynku zostały zmienione. Na zewnątrz budynek dawnego dworu jest w dobrym stanie. Za dworem znajduje się częściowo zachowany około 20-hektarowy park krajobrazowy z systemem stawów. Zachowało się również kilka szpalerów modrzewiowych. Teren dworski jest zamknięty dla zwiedzających.

Hołowiczpole Aleja wjazdowa. Stan z 2012 roku_