Kraski

Rejon wołkowyski (25 km na południowy wschód od Wołkowyska)

Zespół pałacowy w dawnym majątku ziemskim. Położony przy drodze prowadzącej z Podoroska do Porozowa.

W pierwszej połowie XIX w. dobra należały do rodziny Bułharynów, a od połowy XIX w. były własnością Sieheniów.

Parterowy dwór zbudowany w 1839 r. przez Bułcharynów, a przebudowany w stylu neogotyckim został przez Sieheniów. Do parterowego skrzydła starego dworu dobudowany został murowany, piętrowy korpus. Obie części budynku połączone zostały ze sobą ryzalitem z balkonem. W prawym rogu między piętrowym korpusem a ryzalitem usytuowana jest trzykondygnacyjna wieża w formie cylindra, zwieńczona krenelażem (zębate zwieńczenie). Druga wieża również trzech-kondynacyjna, czteroboczna, także zakończona krenelażem wzniesiona jest przy środkowym ryzalicie od tyłu. Główne wejście pozostawione przy starej części rezydencji. Zbudowane w kształcie neogotyckiego ganku z odsłoniętym ozdobnym portalem i dużym kamiennym tarasem otoczonym balustradą. Niestety brakuje źródeł odnośnie wyposażenia nieruchomego i ruchomego wnętrz.

Z zespołu pałacowego zachował się budynek oficyny usytuowanej po lewej stronie od wejścia głównego do pałacu, a o istniejącym tu majątku ziemskim przypominają niszczejące zabudowania gospodarcze. Według informacji zawartej w spisie ziemian za 1930 rok, majątek Kraski razem z dziewięcioma folwarkami liczył 4.613 hektarów ziemi. Współwłaścicielami majątku byli Przemysław i Tadeusz Siecheniowie.

Zbudowany na stoku wzgórza pałac otacza park krajobrazowy o powierzchni około 6 hektarów z rosnącymi w nim ponad 30 gatunkami drzew liściastych i iglastych w tym i egzotycznych. Płynąca obok rzeka Zelwianka tworzy w dolnej części parku staw. Od drogi w kierunku parku pałacowego prowadzi aleja topolowa.

W posiadaniu rodziny Sieheniów majątek był do września 1939 r. Właścicieli spotkał tragiczny los jak i wielu innych ziemian na Kresach wschodnich. Zostali zamordowani zaraz po 17 września przez skomunizowaną bandę w skład której wchodzili kryminaliści i margines społeczny mianujący się komitetem rewolucyjnym, a inspirowanym przez NKWD. Według relacji miejscowej ludności zamordowano wówczas i niepełnoletniego syna gospodarzy majątku, który ukrył się w parku.

Po drugiej wojnie światowej w pałacu mieściło się sanatorium dla dzieci. Od początku lat 90-tych, przez dłuższy czas budynek nie był użytkowany. Od kilku lat jest prywatną własnością obywatela Rosyjskiej Federacji. Teren dawnego zespołu pałacowego jest zamknięty dla zwiedzających. Obecnie są tam prowadzone prace porządkowe i renowacyjne wokół pałacu.